The Vaccines - Come of Age / Columbia Records
Geçtiğimiz ay tatil dönüşü, uzun bir araba yolculuğu... iPod’umda yola çıkmadan önce yüklenmiş albümler ve aralarında Vaccines'in Come of Age’i… Albümden rastgele "Weirdo"yu açar açmaz, elimde yolculuğun geri kalanında dinleyecek süper bir albüm olduğunu anladım. Benim gibi bir albümü en az 5-6 kez dinlemeden en sevdiği parçaya karar veremeyenlerdenseniz, size defalarca dinleyişten sonra en sevdiğim parçaya hâlâ karar veremediğimi söylersem albümün yarattığı hisle ilgili bir fikir verebilirim sanırım. Albüm hakkında bir iki kelam edeceksem, bundan önceki albümleri yani 2011'deki çıkış albümlerini de hatırlamadan olmaz dedim ve kaçınılmaz bir şekilde iki albümü karşılaştırdım. Sonuç: Vaccines aynı Vaccines, çizgilerinde pek bir değişiklik yok ama Come of Age gelişimlerinin çok başarılı bir sunumu… Beklemekte olduğumuz albümler arasında zaten oldukça göze batanlardandı, batmayı da hak etmiş, post-punk'la indie'nin güzelce sentezlendiği gayet akılda kalır bir albüm olmuş. Yürüyüşlerinize soundtrack olabilecek türden zevkli... Klişe kafa ütülemelere hiç girmeden noktalıyorum. (T. B.)
Silver Firs - Silver Firs / Oh Sister Records
Kulağa "yeşil" gelen sesleri, dinginliği ve Fleet Foxes'ı özlemiş miydik? Geçtiğimiz yazdan beri single ve EP'leriyle ortalıkta görünür olan Silver Firs, aynı adı taşıyan ilk albümüyle cevabı “Evet” olanları sevindirecek gibi. Durun! Fleet Foxes dedim ama o kadar da folk değil. Yerine göre gitarlarıyla biraz rock, derinden gelen buğulu, tekrarlı vokalleriyle biraz hülyalı... Albümün ilk parçası "Return" çok güzel bir merhaba olmuş, yalnız albümün geri kalanıyla ilgili pek bir şey söylemiyor; hattâ sizi daha karanlık bir "geri kalan" beklemeye bile itiyor. İkinci ve albümün kendini asıl belli ettiği şarkı "Away We Go"dan itibaren geri vokallerine ve ritimlerine bayıla bayıla dinlemelik, hattâ arşivde uzunca bir süre tutmalık… (T.B.)
Allah-Las – Allah-Las / Innovative Leisure Records
Yılın sonlarına doğru çıkagelen iyi gruplar, iyi albümler mi dediniz? Ilık bir 60'lar yazından fırlama nur topu gibi bir grubumuz oldu: Allah-Las. Bütün yaz “allah-less” esprilerini bayatlattık ve ekimi getirdik. Allah-Las, aynı ismi taşıyan çıkış albümüyle beklediğimize değdiğini ilan etti, benim ve eminim birçok kişinin kulağında hissettiği boşluğu doldurdu. "Don't You Forget It", "Catamaran", "Sacred Sands" gibi nefis parçaları dinledikten sonra gelen hissiyat, misafirliğe gittiğinde ikram edilen tek bir çikolatayla yetinmek zorunda kalan küçük çocuğun hissiyatıydı işte. Allah-Las'ten bahsediyorsak nostaljik referans vermeden olmaz: solist Miles Pedrum Spencer'ın Eric Burdon yanıltmacalı vokalleriyle ve dağınık-tekdüze gitarlarla The Animals'a selam ediyor grup. Sonbaharı getirmekte zorlanan; biraz daha yaz, hiç değilse biraz daha "eylül" davranmak isteyen garaj ve sörf rock severlerin nabzına şerbet. (T.B.)
Patterson Hood – Heat Lightning Rumbles in the Distance / ATO
Amerika’nın en iyi Alternatif Country Rock grubu Drive-By Truckers’ın nevi şahsına münhasır vokalisti ve şarkı yazarı Patterson Hood yine karakterlerle dolu içsel dünyasını açığa çıkaran duyarlı bir albümle geri döndü. Killers and Stars ve daha önce Bant dergisinde tanıtımını yayımladığımız Murdering Oscar (And Other Love Songs) adlarında iki solo albüm yayımlayan Hood son çalışmasında yine müzikal olarak kendi indie rock, alternatif country rock tarzından ödün vermemiş akustik ve elektrik gitarı dengede tutan ve yine trampet vuruşlarının harika olduğu bir albüm yaratmış. Prodüktörlüğünü de kendisinin üstlendiği bu çalışmada That Evening Sun adlı Amerikan filmi için yaptığı “Depression Era”, Vic Chesnutt’a ithafen bestelediği “Come Back Little Star” gibi parlak besteler mevcut. Will Johnson, Vic Chesnutt, Cowboy Junkies ve 16 Horsepower seviyorsanız size hiç yabancı gelmeyecektir bu Amerikan hikâye anlatıcısının şarkıları. Tartışmasız şimdiye kadar çıkardığı en iyi çalışma olmuş. (B.Ö.)
The Gathering – Disclosure / Psychonaut Records
Kariyerine doom/death metal tarzında müzik yaparak başlayan Hollandalı topluluk yıllar geçtikçe bir tohumun filizlenişi gibi çeşitli yönlere açıldı ve müzikal başarısını iyiden iyiye gösterdiği son birkaç yılda dinleyicilerinden tam not alarak yoluna emin adımlarla devam ediyor. Souvenirs ve Home gibi albümlerle çıtayı oldukça yükselten topluluk çok beğenilen vokalisti Anneke van Giersbergen’in ayrılışından sonra kendine küsmedi ve yerine Silje Wergeland’ı alarak The West Pole albümünü çıkardı. Elektronik müzik, trip rock ve breakbeat ile birliktelikleri son dönemlerde epey yol aldı ve bu son Disclosure albümlerinde de devam ediyor. Melankolik şarkı yapıları, gotik rock süslemeleriyle geçiştirilen besteler ve Wergeland’ın müthiş büyüleyici sesiyle doruğa ulaşan şarkılar. Deneysel-elektronik şarkılarla bütünleşmiş atmosferik bir rock arıyorsanız bu albüm tam size göre. Baştan yazalım; “Meltdown”, “Heroes For Ghosts” ve “Missing Seasons”ı dinlemeden geçmeyin. (B.Ö.)
The Pineapple Thief – All the Wars / Kscope
Indie rock’ın progresif bir yaklaşımla bünyelere bulaştırdığı bu topluluk son dönem İngiliz rock müziğinin nerelere geldiğinin bir kanıtı. Radiohead, Porcupine Tree, Anathema, Pink Floyd sentezini bir potada eritip kendi müzikal anlayışlarını da bestelerine adapte etmeyi unutmayan bu topluluk Bruce Soord’un Thom Yorke’varî sesiyle yeniden hayat buldu. Yıllar öncesinde Variations on a Dream albümüyle progresif listelerde fırtına gibi estiler ancak 2010 yılında çıkan Someone Here is Missing ile büyük kitlelere ulaşmayı başardılar. Son albüm All the Wars ise bir önceki çalışma gibi oldukça başarılı. Soord’un Thom Yorke benzeri vokalleri yine devam ediyor. Müzikleri ise gittikçe stilize bir hâle bürünüp kulaklarda daha akılda kalıcı daha melodik ve daha yürek parçalayıcı bir durum sergiliyor. “Warm Seas”, “Build A World”, “Give It Back”, albümün en başarılı şarkıları. Müzik dünyasında yeni Porcupine Tree olarak lanse edilmesine pek aldırmadan bu müthiş müziğin keyfini çıkarmalısınız. (B.Ö.)
Lake Forest – Silver Skies / Verite
Ben müzik konusunda Kanada’dan çıkmış tek bir vasat isme rastlamazken karşıma bu ülkeden bir hayret verici isim daha çıktı. Indie folk dünyasının kendisine has topluluklarından The Wilderness of Manitoba üyesi Will Whitham’ın bambaşka projesi Lake Forest bize bu türün bütün inceliklerini yansıtıyor. Tamamiyle akustik olan bu çalışmada hüzünlü atmosterik şarkılar mevcut. Enstrümantal çalışmaların da olduğu albüm tam bir kış çalışması olarak müzik tarihine geçebilir, çünkü akustik gitarın ve vokallerin harmonik nüanslarıyla çıkageldiği bu albüm kış günlerinin vazgeçilmez bir hediyesi olacaktır. Duygusal, minimal çalışmalardan hoşlanıyorsanız, ha, bir de Bon Iver seviyorsanız bu albüm sizi çok tatmin edecektir. (B.Ö.)
Band Of Horses – Mirage Rock / Columbia
Yeni bir prodüktör, yeni bir plak şirketi ve iki yıl aradan sonra gelen yeni bir Band Of Horses albümü. Seattle’ın country ve indie semalarında yüzen en iddialı grubu Band Of Horses müzik eleştirmenleri tarafından son yıllarda müzik endüstrisinin başına gelen en güzel şey olarak tanımlanıyor. “No One’s Gonna Love You“ ve “Funeral“ gibi indie’nin millî marşları arasına girmiş şarkılar kazandıran grup Glyn Johns işbirliğiyle 2012’nin en iddialı albümlerinden birine imza attı diyebiliriz. Yayınlanan ilk single “Knock Knock” country’e göz kırpan klasik bir Band Of Horses şarkısı gibi gözükse de, “Dumpster World“, “How To Live“, “Long Vows“ ve “Ego Nightmare“ gibi şarkılarda modernize The Beatles havası yakalamak mümkün. Yaklaşan kış aylarını da göz önünde bulunduracak olursak Mirage Rock uzun yolculuk zamanlarında tercih edilebilecek bir albüm. (K.D.)
Grizzly Bear – Shields / Warp Records
Brooklynli ekip Grizzly Bear’in sonbaharın habercisi niteliğindeki 10 parçalık yeni albümü Shields, üç yıllık bir aradan sonra ve Warp Records etiketiyle geldi. Gruba sesini veren Daniel Rossen’ın 2012 Mart’ında çıkardığı solo EP’si Silent Hour/Golden Mile uzun süredir bu albümü bekleyen hayranlar için tam bir ara sıcak vazifesi görmüştü. Michael Brauer prodüktörlüğünde çıkan Shields, şehrin stresinden uzaklaştıran bir albüm gibi. Melankoliden uzak ve diğer albümlere göre çok daha canlı; grubun hayranlarını biraz şaşırtacağa benziyor. Albümde öne çıkan şarkılara kısaca göz atacak olursak, “Yet Again” oldukça huysuz, “The Hunt” biraz kederli, “ A Simple Answer” ise son derece sıcak tınlıyor. Ayrıca grup bu albümde Latin ritimleri kullandığı “Gun-Shy” adlı şarkıyla değişime açık olduklarını bir kez daha vurgulamak istemiş. “Sun in Your Eyes” ise albümü çok daha berrak ve huzurlu kılmış. (K.D.)
Mika – The Origin Of Love / Casablanca Records
İngiliz müziğinin en genç ve en yetenekli isimlerinden kabul edilen Mika’nın üçüncü stüdyo albümü The Origin Of Love geldi. Greg Wells, Benny Benassi, Dan Wilson gibi dünyaca ünlü müzisyenlerle çalışan Mika bu albümün oldukça basit bir pop albümü olduğunu söylüyor. Basit olduğu kadar ciddî ve olgun bir albüm olduğunu da vurgulamayı ihmal etmiyor. Mika tekrar “Relax, Take it Easy” ve “Grace Kelly” gibi dünyaca ünlü hitler çıkaracak mı merak konusu. Daft Punk ve Fleetwood Mac gibi isimlerden etkilendiğini söyleyerek yeni müzik türleri denediğinin sinyallerini verse de The Origin Of Love’ın klasik bir Mika albümü olduğunu söyleyebilirim. Albümde öne çıkan şarkılara bakacak olursak, “Emily ( Elle Me Dit)”i farklı ve enerjik bir dans parçası, “I Only Love You When I’m Drunk” ise klasik bir pop şarkısı tadında. Albümde “Underwater” ve “Step With Me” gibi birkaç slow şarkı da bulunuyor. (K.D.)
Efterklang – Piramida / 4AD Records
Efterklang'ın dördüncü albümü Piramida, altyapısında grubun Kuzey Kutbu yakınlarındaki terkedilmiş maden kasabası Piramida'ya yaptıkları yolculuk sırasında topladıkları sesleri barındırıyor. Casper Clausen'in vokalleri etrafında şekillenen şarkıları, altlarında tıngırdayan her minik sesin kıpırtısıyla insanın merakını uyandırıyor. Grup elemanlarının sayısı gittikçe azalsa da (artık üçe inmiş durumdalar) melodiler aynı istikrarla o tanıdık, korolu kreşendolara ulaşmaya devam ediyor. Bu istikrarın en üzücü tarafı, Efterklang'ın burada, bir önceki albümleri Magic Chairs'de de olduğu gibi başladıkları çizelgeden daha ufak, daha mütevazı ve geleneksel bir yön çiziyor olması. Ama Piramida her halükârda insanı rüzgâr gibi kapıp başladıkları uçsuz bucaksız, zarif ve serin topraklara sürüklemeyi sürdürüyor. (L.A.)
The Raveonettes – Observator / Vice Records
Danimarkalı The Raveonettes, albümlerindeki ilginç kısıtlamalar çerçevesinde hazırladığı sıcak ama mesafeli shoegaze'lerini artık neredeyse on yıldır bizlerle paylaşıyor. Bu seferki atılımı da her zamanki gibi pop ağırlıklı, hem geçmişten hem de günümüzden gelen ve çabucak sona eren bir dinleyiş. Observator sinir bozucu bir hafiflikte açılsa da, birkaç şarkı içinde grubun sheogaze grisiyle pop güneşi arasında tuttuğu denge tekrar yerine oturuyor. Sune Rose Wagner her piyanosuna sarıldığı zaman, albüme yeni bir nefes ve ağırlık veriyor. Observator, genelinde The Raveonettes'in hangi tarafını tercih ettiğinize bağlı olarak sevilebilecek bir albüm. Sözlerinde bol kepçeden bulunsa da, müziklerindeki cızırtıların ardındaki karamsarlık az, ama nakaratlar yapışkan ve aklınıza takılmaları da oldukça muhtemel. (L.A.)
TEEN – In Limbo / Carpark Records
Here We Go Magic'ten Teeny Lieberson'un kız kardeşleri ve arkadaşıyla kurduğu TEEN, In Limbo'yla kendinden oldukça emin, bol synthli ve cıvıltılı bir çıkış yakalıyor. Son yılların bir yandan kumsal, bir yandan da banliyö kokan dream popuna uygun bir açılış tutturduktan sonra, Teeny'nin sesi beklenmedik ve çekici bir katilikle ilgi talep ediyor. Üst üste sıkıştırılmış efektler ve synthlerin yarattığı puslu bir toklukla ilerleyen albümde, şarkıların biraz gereğinden uzun kaçma gibi bir tehlikesi var, ama ses açılınca belirginleşen deneysellikleri TEEN'i benzerlerinden ayırıyor. Albümün sonuna yaklaştıkça parçaların biraz yoğunluğunu, yönünü ve hızını kaybetmesine rağmen, In Limbo oldukça umut veren, eğlenceli ve davetkâr bir başlangıç. (L.A.)
Mike Tyler - Erection / Ais
Amerika’nın en tehlikeli şairleri klasmanında ön sıralarda yer alan Mike Tyler, Erection’da sisteme sövdüğü şiirlerini kendi aranjmanında bir bir şarkıya döküyor. Âdeta bir rock star gibi. Punk rock star. Büyüleyici sesi ve çığırından çıkan sözleriyle odanızın içinde oturuyor. Kendinize bir şarap alıp bir köşeye, onu dinlemeye çekilebilirsiniz. Şeytanî şiirler, kırık cümleler ve bir şişe şarap. Çünkü bardak Tyler için fazla resmi kaçabilir. (S.U.)
Dum Dum Girls - End of Daze / Sub Pop Records
Dört âfet-i devran, uzun bacaklar ve çizgili naylon çoraplar... Hepsi bu mu? Hayır. Peşisıra hırçın albümler, dinlemenin keyif verdiği hırçın şarkılar. Ve End of Daze. Tam bir gotikle soslanmış garaj rock. Bir yüzü cover’lar ve öteki yüzü yeni şarkılardan mütevellit bir “grubun en iyi albümü.” End of Daze, enteresan bir vokal ve bir o kadar düzgün bir sounda sahip. Beylik tâbirle kıpır kıpır. Ama kararınca. Yer yer hüzünlere yelken açtığı da oluyor çünkü. Sakın erkenden “eğleniyoruz ne güzel” demeyin, kalp de kırabilir. Fakat Dum Dum Girls’ün yüz akı, orası bir gerçek. (S.U.)