MUHTEMELEN DİNLEYECEĞİNİZ İLK TYGERSTRYPE ŞARKISININ 30. SANİYESİNDE ŞARKININ NELERDEN İLHAM ALDIĞINI SAYMAYA BAŞLAYABİLİRSİNİZ.
Ve muhtemelen bu noktada çok büyük ihtimalle ağzınızdan çıkacak ilk grup da Animal Collective olur. Dinleyicilerini modern bir psikedelik âleme davet eden Tygerstrype, ilk başlarda Los Angeles'lı Gabriel Guerrero'nun solo projesi olarak başlamış ve ardından Alden Towler'ın da katılımıyla iki kişilik hâlini almış. Özellikle vokal melodilerinde fazlaca hissedilen Animal Collective etkileşimi müzikal altyapıya biraz yansımış olsa da daha basit ve kolay hazmedilen şarkılar yaptığını söylemeliyiz Tygerstrype'ın. Efekt pedallarının icat edilmiş olmasına bir teşekkür de diyebiliriz Guerrero - Towler ikilisinin yaptığı için. Vokalleri hiçbir şarkıda çıplak bir biçimde duymuyor oluşumuz bir yerden sonra kulaklarda bir yumuşama yaratıyor. Zira sürekli olarak bol reverb ve delay içinde boğulmuş, havada süzülen ve birkaç şarkı dışında baskın hâle gelmeyen vokaller mevcut. Benim bugüne kadar pek ısınamadığım çok fazla örneği olan “tropik müzik” anlayışının belki 30'uncu, belki 60'ıncı örneği olmuş olmaları maalesef Tygerstrype'ın kendine has hiçbir şey barındırmıyor olmasına yol açıyor. Hâlihazırda sömürülmüş bir estetik içinde bize farklı seçenekler sunmaktan ileri gitmiyor ikilinin ilk uzunçaları Lackadaisical Daisy. Her ne kadar bir önceki cümleyle kendilerine hafif sayılmayacak bir kroşe sallamış olsam da gerçekten sık sık dinlenecek şarkıları da var Tygerstrype'ın. "Malevolence" ve "Angelic Eyes" dikkatinizi ve zamanınızı hak eden şarkılar. Unutmadan, albüm tygerstrype.bandcamp.com adresinden ücretsiz olarak edinilebiliyor!
POZİTİF: Benzer estetikle çok daha katmanlı ve zorlama işler gördük, Tygerstrype minimallikten hiç ödün vermiyor.
NEGATİF: Müzikal olarak yukarıda saydığım negatiflerin üzerine bir de bol üçgenli, son yıllarda Pitchfork'la özdeşleşmiş korkunç indie albüm kapaklarına bir yenisini eklemiş olmalarını da koyabiliriz.
